Ross Noble, ik kan daar wel om lachen

Wie in Nederland kent Ross Noble? Weinig mensen, denk ik. Of: té weinig mensen. Want iemand als Billy Connolly komt wel naar Nederland, en Eddie Izzard ook. Maar Ross, nog nooit in Amsterdam zien optreden. En dat snap ik niet, want zijn stijl van optreden is veel dichter bij cabaret zoals we dat in Nederland kennen, dan Billy en Eddie! Ze zijn overigens allemaal grappig, hoor. Maar Ross Noble is gewoon grappiger. R en ik zijn vorig jaar naar een voorstelling in zijn tour geweest en ik heb me kapot gelachen.

In bovenstaande clipje zie je hoe Ross Noble enorm kan improviseren. Hij gaat minutenlang door over de strandbal die het publiek heeft meegenomen. Zelf noemt Ross dat Randomism. Of Tangents. Zijn brein grijpt een idee aan en dan springt er meteen een nieuw idee achteraan, en zo melkt hij elke gebeurtenis uit. Geen enkele voorstelling is hetzelfde! Ross is namelijk heel kien op het spelen met het publiek. Als je vooraan zit, moet je er op voorbereid zijn dat hij tegen je gaat babbelen.

Je hoort dat Ross een accent heeft, wat redelijk dicht bij het accent ligt dat R zou moeten hebben als hij een accent had. R heeft wel een Engels accent, maar zijn regionale accent is lastiger te horen. Als we in het Noorden van Engeland zijn, dan horen we wel veel mensen praten, ongeveer zoals Ross, die uit Newcastle komt. Persoonlijk vind ik het een geweldig accent. Ik vind het stiekem ook wel jammer dat R niet zo’n accent heeft.

We gingen naar de show met een familielid, dus we waren met z’n drietjes. Helaas hadden we alleen maar kaartjes kunnen krijgen bovenin de zaal. Hadden we die maar meteen meegenomen toen we naar de stad gingen op de dag dat de voorstelling was. Maar nee, we waren alledrie in de veronderstelling dat iemand anders de kaartjes had. R moest met de trein terug om de kaartjes te halen, terwijl wij in de stad wat gingen eten. En alle restaurants waren dicht, want het ging en gaat niet zo goed met de Noord-Engelse economie. Dus hebben we in ons uitgaansklofje bij de MacDonalds gegeten. R was net op tijd terug met de kaartjes.

Ross heeft ook een beetje dezelfde interesses als wij. Zoals: Future Ninja’s, dat snappen wij. De link met de Matrix snappen wij. En ‘talking shit’ begrijpen wij ook. En dat je zo’n ninja-jas wil aantrekken: natuurlijk! Maar ook een verhaal over een uil, die onder de dekens ingestopt wil worden, is hilarisch, voor mij. Ross laat mij in ieder geval zien dat er iemand is met een zelfde soort humor als ik heb. Niet iedereen vind het leuk natuurlijk. Dat heb je met humor.

Toen wij bij zijn show waren, was een deel van het publiek er op uit om Ross gewoon zoveel mogelijk te hecklen. Ze waren al dronken, en dachten dat ze net zo grappig waren als Ross. Maar Ross is niet dronken, hij is compleet in controle van zijn humor. Sterker nog, onder invloed zou hij lang zo leuk niet zijn. Ross bleef tijdens het hecklen aardig, maar naarmate de avond vorderde werd hij wel steeds iets vinniger naar de vervelende gasten. Eén dame die bovenin zat negeerde hij op een gegeven moment, nadat hij haar een  veeg uit de pan gaf. Het overige publiek vond dat dan weer zo goed, dat ze duidelijk aangaven het niet op prijs te stellen dat iemand de voorstelling probeerde te ondermijnen.

En toch is Ross geweldig aardig. Na de voorstelling, toen we op een taxi stonden te wachten, zagen we Ross uit het theater komen, en allemaal fans op hem afkomen. Met iedereen maakte hij een praatje en wilde hij wel op de foto, ook al stond zijn auto klaar om weg te rijden. Omdat we op een taxi moesten wachten zijn we niet even overgestoken om op de foto te gaan. Maar er was gelukkig ook vertier aan onze kant van de straat: we stonden bij een nachtclub waar een verkleedfeest aan de gang was. Sexy Disney prinsessen, Superman, en een Amerikaanse soldaat kwamen voorbij. Het was de meest surreële nacht ooit.

Hopelijk doet Ross Noble snel weer een tour, want ik wil hem graag nog eens zien. En hopelijk komt binnenkort de dvd uit van de voorstelling die we gezien hebben. Al zal het nooit de exacte voorstelling zijn, want dat kan gewoon niet. Ik houd zijn website in de gaten.

Wat is jouw soort humor?

8 reacties:

  1. Humor is iets wat zich zo lastig laat omschrijven. Ik durf dus ook niet te zeggen wat voor soort humor ik heb. Zelf houd ik wel van zwarte humor en cynische humor, maar of ik dat zelf ook heb, geen idee eigenlijk.

    • Ja, dat is wel zo: soms hou je van humor, maar is jouw eigen humor toch net wat anders. Misschien omdat humor toch uit een onverwachte hoek moet komen, dus je eigen type humor is dan niet verrassend genoeg, of zo? Ik kan de gedachtenkronkels van Ross Noble goed volgen, maar hij gaat altijd net een stapje verder, waardoor ik krom lig.

  2. Lijkt me een onwijs leuke vent om eens in real life te zien. Ik kan dat soort humor wel waarderen. Ik weet in ieder geval van welke humor ik niet houd en dat is die van Hans Teeuwen. Vind ik zo schreeuwerig en vooral zoveel mogelijk dingen roepen die eigenlijk nergens over gaan en niet door de beugel kunnen. Althans is mijn mening. Ik houd van zelfspot, sarcasme, cynisme maar ook ontzettend flauwe en droge humor op z’n tijd. Zolang het maar niet gewoon kei hard mensen door het slijk halen is vind ik het best.

    • Ieder zijn eigen smaak natuurlijk, maar schockeren om het schockeren vind ik ook niet zo interessant. Teeuwen is ook niet mijn ding. Maar ik denk dat ook bij zijn humor het onverwachte speelt: men raakt daar misschien een beetje ondersteboven van.
      Maar gelukkig is Ross Noble wat milder (en houdt hij ook van zelfspot).

  3. Ik moest er heel even aan wennen (vond het aanvankelijk een beetje flauw) maar na verloop van tijd ging ik deze humor wel waarderen.

    • Ja, het is wel even wennen 🙂 Uiteindelijk komt zijn humor uit zo’n warm hart, en is hij zo ontwapenend dat je wel met hem mee kunt lachen.

  4. Ross ken ik idd niet, maar Billy wel. Leuk om naar te kijken. Humor gaat er altijd in. Ik kijk ook graag iets wat mij aan het lachen maakt. Omdat ik er gelukkig van wordt en daar doe ik alles voor. 😉 Zelfs luisteren naar een liedje word ik ook gelukkig van. Dat Ross spontaan met het publiek kan spelen is zeker een talent. Dan ook nog leuk dat hij dezelfde humor heeft als jullie. Ik denk ook wel dat iedereen een ander soort van humor hebt. Ik hou wel van zelfspot maar niet van anderen belachelijk maken voor de grap. Dat vind ik niet nodig. Ik zelf probeer ook zelfspot te hebben, of het lukt is een ander verhaal. 😉

    • Billy is ook heel leuk, en ook lief eigenlijk. Het is heerlijk om echt helemaal dubbel te kunnen liggen om een grap. Maakt niet uit wat voor humor je dan uiteindelijk aan het lachen maakt 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *