Hoe leer je een pup alleen te zijn?

Een jonge pup alleen laten is moeilijk. Het is emotioneel moeilijk voor de pup om alleen te zijn, maar ook voor de baas. Toch is het iets wat je een hond moet aanleren en hoe vroeger je kunt beginnen hoe beter. Een pup die op minder goede manier is voorbereidt om alleen te moeten blijven, kan angstig worden en verlatingsangst ontwikkelen. Dat is naar, want je kunt je hond gewoon niet altijd meenemen. En laten we eerlijk zijn: jouw huis is de pup zijn huis en hij moet zich daar fijn en veilig kunnen voelen: ook als hij alleen is. Maar hoe pak je dat aan?

Voorbereiding

Er is volgens mij geen foute of goede manier. Elke hond, elke baas is anders. Je moet dus uit alle opties en oplossingen dat kiezen wat voor jou en je pup werkt. Maar je kunt je wel voorbereiden om je hond zo makkelijk mogelijk alleen te laten. Puppy-proof het huis. Of in ieder geval de kamer waar de hond alleen moet blijven. Overweeg ook bench-training. Gebruik anders een pupp-ren, dat is een omheining waarbinnen je de pup kunt ‘opsluiten’, en toch in de kamer kan laten staan. De puppy-ren is van boven open, het is dus geen kooi. Het is ook ruim genoeg om eten, drinken en een mandje neer te zetten, en speeltjes natuurlijk. Het is belangrijk dat je zo snel mogelijk een methode kiest die bij je past, zodat je de pup aan de spullen kan laten wennen.

Voor Chi hadden we de puppy-ren al in de kamer staan, en eigenlijk hebben we hem meteen aangeleerd dat de ren de plek is waar hij op eten wacht, waar hij in zit als wij schoonmaakten, of wanneer we heel even de kamer uitgingen. En Chi was ook wel een makkelijke hond. Maar! Hij heeft vanaf het begin meegekregen dat het niet erg was om in de ren te zitten. Het is géén straf. Als de pup dat eenmaal denkt, dan wil hij nooit meer in de bench of in de puppy-ren. Maak het leuk, en laat hem ook met rust.

pup_toys

Speeltjes voor de hond

Als je zelf terugdenkt naar de eerste keer dat je van je ouders alleen thuis mocht blijven, herinner je je misschien dat het prima was: zolang je maar iets te doen had. Je pup heeft ook iets nodig om zijn aandacht af te leiden. Kies leuke speeltjes. Chi heeft een schaapje dat een piepertje in elk pootje heeft en belletjes. Een oud speeltje van de katten vind hij ook geweldig: het is een activiteiten spel, waarbij een balletje in een plastic buis zit, die hij kan rond draaien, maar er niet uit kan krijgen. De katten vinden er niks aan, Chi vind het fascinerend. Een ander idee is een gewoon knuffelbeestje, een balletje of een Kong. Hij moet zich er zelf mee kunnen vermaken.

Als je pup niet speelt, dan moet je hem helpen. Wees niet bang dat hij zijn speeltjes stuk maakt. Dat zal hij ongetwijfeld doen. Veel van zijn speeltjes overleven zijn puppy-tijd niet. Leg je daar bij neer. Maar leer hem wel dat hij alleen zijn eigen speeltjes stuk mag maken, en niet jouw tas, of de veters van je schoenen kapot mag bijten. Honden kunnen het verschil leren tussen speeltjes en niet-speeltjes. Geef de speeltjes ook namen, zodat je hond weet wat je bedoelt. Chi weet dat zijn schaapje ‘Sheepie’ het en de piepende kip ‘Kip’. Originaliteit is niet belangrijk, duidelijkheid wel.

Als de pup goed aan het huis en aan jou gewend is, leuk weet te spelen, en op zijn gemak is, kun je overwegen om met het alleen zijn te beginnen.

featimg3_chico5

Langzaam opbouwen

Wij waren de eerste vier weken, om de beurt, bij Chi. Hij hoefde dus niet alleen te zijn. Toch lieten we hem wel eens alleen in de kamer, ook als we allebei thuis waren. We bleven dan een 30 seconden achter de deur staan, en als hij niet (meer) piepte, gingen we weer naar binnen, en kreeg hij een begroeting en een snoepje.

Belangrijk is dat jij bij de eerste keren alleen laten niet de kamer inrent als hij even piept of blaft. Dan leer je hem dat zijn commando jou terugbrengt! Wacht, met zweet in je handen, tot hij niet piept. Daarom is het zo belangrijk dat je hem afleidt als je de kamer uitgaat. Laat hem lekker met zijn bal spelen, of knuffeltje. Loop weg, wacht even, en kom terug als hij stil is. Misschien heeft hij je niet gemist, maar hij ziet je wel binnenkomen. Begroet hem dan vrolijk, en beloon met een snoepje.

Bouw dit op. Laat de pup een minuut alleen, dan 5 minuten. Dan een kwartiertje. Dan een halfuurtje. En dan, dan kun je eens proberen of je ook echt het huis uit kan zonder dat hij de boel afbreekt. Geloof me, als het goed is, is dit erger voor de baas dan voor de hond. Maar doe dit regelmatig. Je bouwt het dan op tot het moment dat de hond echt een par uur alleen kan blijven. Chi kan op dit moment ongeveer 7-8 uur alleen blijven in de puppyren. En … ook een uurtje alleen ‘los’ in de kamer. We zijn er nog steeds mee bezig, ook na 6 maanden.

featimg3_chicharming1

De pup piept of blaft als hij alleen is

Waarom zou hij dit doen? Omdat hij weet dat zijn zielige gepiep jou diep in je hart raakt. Maar je weet dat hij veilig is. Er is niets aan de hand: hij mist je gewoon. Probeer echt te wachten tot hij niet meer piept. Lukt dat niet met een half uurtje of een uurtje, probeer hem dan af te leiden door een speeltje de kamer in te gooien voor je zelf binnen stapt. Hopelijk is hij dan even stil, en kun je binnenstappen en hem prijzen dat hij zo braaf is geweest! Lukt dat niet, blijf het wel proberen. Blijft hij wel stil als er iemand in de kamer is, helpt het als je de tv of de radio aanzet? Probeer verschillende dingen.

De pup maakt dingen stuk als hij alleen is

Hij houdt zichzelf graag bezig. Het is best mogelijk dat de pup stil is, maar bijvoorbeeld de kranten verscheurt. Of zijn zachte mandje stukmaakt. Of de pluisjes uit zijn knuffelbeestje plukt. Puppies maken dingen stuk. Je hoeft dat niet goed te vinden, maar straf de pup niet. Het is beter om te voorkomen dat hij ergens zijn tanden in kan zetten. Wat je hem wel of niet geeft is aan jou. Het is wel belangrijk dat hij lekker kan liggen, maar misschien is een oude, dikke handdoek ook goed. Misschien is een flosje een beter speeltje dan een knuffelbeestje. Ook hier moet je verschillende dingen proberen.

De pup plast als ik terugkom

Ik zal eerlijk zijn: sommige honden blijven altijd ‘opwindingsplasjes’ doen. Onze poedel deed dat bijvoorbeeld. Als er iemand binnenkwam die hij echt heel leuk vond: dan was hij aan het springen en plassen tegelijk. Ook als hij was uitgeweest, en ook als volwassen hond. Een mooie, grappige, anekdote is dat hij op schoot plaste bij een lerares van school die langskwam. En dat hij zo blij was met mijn tante, dat hij op zijn ruggetje ging liggen en een mooi straaltje plas de lucht in spoot.

Hij is blij, en hij kan zijn plas niet ophouden. Het is vervelend, voor jou en voor bezoek. Een oplossing kan zijn de opwinding weg te halen als je binnenkomt. Negeer de hond, en begroet hem pas als hij rustig is. Dit moet je dan ook aan je bezoek doorgeven. Geen oogcontact, geen aandacht en niet aanhalen. Precies zoals Cesar zegt. Het werkt bij honden die super-enthousiast is.

Een hond die alleen kan blijven is een zorg minder

Als het niet makkelijk lijkt te gaan, dan denk je misschien’laat maar’. Maar bedenk je hoe dat dan moet gaan als je wegmoet, als hij volwassen is. Zijn blaf is dan dieper en harder, zijn piepen geperfectioneerd om je hart te breken, en zijn bek is groter dan ooit om dingen stuk te maken. Dan ga je toch niet fijn weg, dan is je leuke avondje uit bij voorbaat al verpest. Dus daar doe je het voor: niet voor nu, maar voor de hond die je pup zal worden. Hou vol.

chi_park2

Je hond meenemen als je weggaat

Natuurlijk! Soms ben je in de positie dat je je hond mee kan nemen naar je werk. Of als je boodschappen gaat doen, of wat dan ook. Dan is het fijn dat je hond meekan. Dat kun je dan weer aanleren tijdens socialisatie, waarbij je een lijst maakt van plaatsen en situaties waar je je hond aan wilt laten wennen. En natuurlijk is dat fijn, veel fijner dan dat hij op het huis moet passen. Maar realistisch gezien moet je pup echt op een moment alleen kunnen blijven.

Verder lezen? Naast de boeken van John Bradshaw raad ik de volgende websites aan, omdat ze een hele regenboog aan opties bieden. Helaas wel in het Engels.

 

 

23 reacties:

  1. Het lijkt mij ook niet makkelijk en emotioneel om dit proces mee te maken en uit te voeren. Afleiding en langzaam opbouwen vind ik heel verstandig. 7-8 uur alleen blijven in de puppy-ren dat vind ik ook al knap. Wat leuk om te weten dat de pup piept of blaft, omdat hij je gewoon mist.

    • Honden zijn sociale dieren, en het is soms moeilijk voor ze om achter te blijven. Dan missen ze je echt. Als dat erger wordt, dan is het echte verlatingsangst en dat is echt heel zielig, en moeilijk om op te lossen.

  2. Wij hebben Qarlos ook snel geleerd alleen te blijven. We kregen hem in de zomervakantie van 2012 en moesten na de vakantie allemaal weer werken/naar school. Tijdens de vakantie dus veel geoefend en toen we weer weg moesten ging het prima!

  3. Ik kan mij eigenlijk niet meer herinneren hoe we Bobby destijds geleerd hebben alleen te blijven, dat process ging zo automatisch.

    Wat mij opviel is dat hij als puppy zonder problemen alleen gelaten kon worden, maar in zijn laatste jaren daar meer moeite mee had.

    • Ja, dat hebben mijn ouders ook gehad met hun oudere hond. Maar die werd op het einde ook blind en doof, dus die was waarschijnlijk gewoon angstig als hij alleen was. Maar hij was ook gewoon heel erg gehecht aan mijn ouders.

  4. Bink was er gelukkig vrij snel aan gewend, hij ging altijd liggen maffen als hij alleen was en dat doet hij nog steeds haha. Bink heeft wel een keer de favoriete slippers van mijn moeder gesloopt en een gat in mijn pantoffel gemaakt, verder nooit echt gesloopt. Ik liet ook altijd speeltjes voor hem liggen en een kluif maar meestal vond ik hem slapend 🙂

    • Makkelijke hond is Bink toch 🙂
      Onze poedel hield zichzelf ook wel bezig: hij heeft een keer alle planten uit de grote plantenbak in de huiskamer gehaald; alle bollen wol van mijn moeder’s breiwerk uitegrold (en zichzelf er in ingepakt :P); of zijn knuffelbeestje leeggeplukt.
      Maar als Bink lekker slaapt, dan weet hij 110% zeker dat je weer terug komt. En dat is gewoon fijn!

  5. Oh hele goede tips dit! Ik weet nog de eerste weken bij onze hond, was echt heel lastig! Ze was (en is!) héél erg aanhankelijk dus dat was echt een dingetje.

    • Het ligt ook aan het karaktertje, sommige honden hebben er geen moeite mee (Zie Sammie’s Bink) en sommige honden wennen er nooit echt aan. Maar je kunt het honden wel iets aangenamer maken, bijvoorbeeld door de radio aan te zetten dus 🙂

  6. Wat een ontzettend goede tips zeg, fijn uitgebreid artikel! Het lijkt me echt heel erg lastig maar ZO belangrijk idd, zoals jij al zegt!

  7. Ik heb hier geen ervaring mee, maar het lijkt me wel heel lastig, net een klein kind, haha.

    • Soms wel hoor! 🙂 Volgens mij zijn honden en mensen veel hetzelfde, daarom passen we zo goed bij elkaar. Puppies reageren vaak net zo als kinderen! En leren ook ongeveer op dezelfde manier.

  8. Het lijkt me heerlijk om een hond te hebben die mooi alleen kan zijn, maar het lijkt me ook heerlijk als de hond lekker vaak mee kan :-).

    • Als het kan, is het mooi als de hond meekan. En dat is het voordeel van zo’n heel klein hondje! Die kan makkelijk mee, in de trein, in de bus: overal. En het is ook makkelijk in winkels. Of op bezoek.
      Wat niet wegneemt dat grotere honden altijd maar thuis moeten blijven. Alleen is het makkelijker als je grotere hond echt heel goed luistert en goed gesocialiseerd is. Het is ook maar net wat je ze aanwend.

  9. Lijkt me geen makkelijk proces inderdaad! De hond van een vriendin van me maakte in het begin echt alles stuk, draaaaaama.
    Liefs.x

  10. Ik zie daar zo’n ontzettend grappige kip liggen in de bench van Chi. Toen ik aan Walter begon, is mij afgeraden om zo’n piepspeeltje te kopen voor hem want dat fluitje zou een uitdaging zijn voor honden om dat eruit te willen halen en ze zouden dat kunnen inslikken. Hoe denk jij daarover?
    En nog een vraagje.
    Neem jij Chi weleens mee om boodschappen te doen en laat je hem dan bijvoorbeeld bij de ingang van de supermarkt (met de lijn vastgemaakt aan een daarvoor bestemde haak) op je wachten? Dat is namelijk ook nog zoiets wat veel mensen mij hebben afgeraden om verschillende redenen. 1) Iemand zou hem kunnen meenemen en 2) soms gaan mensen honden voeren die daar op hun baasje zitten te wachten en je weet niet wat ze je hond dan geven.

    • Iedere hond is anders. Mijn ouders hadden een hond die heel kundig die piepertjes uit álle beestjes haalde. Maar we hadden vroeger ook en poedel die juist zijn piep-beestje het leukste vond, en de piepertjes gewoon in liet zitten. Chi laat ze gewoon zitten. Chi heeft eigenlijk nog geen één van zijn eigen speeltjes stukgemaakt, behalve een touwtjes-beestje, en die is daarvoor bedoelt.
      Chi heeft wel stukken hout afgebeten van zijn houten bedje en van de tafel. Echt, iedere hond is anders.
      Ik laat Chi ook liever niet meer alleen achter bij de supermarkt of zo. Chi is vriendelijk en klein (en ook wel heel mooi, vind ik). Ik zou inderdaad bang zijn dat iemand hem meeneemt. Hij zou ook zo met iemand mee gaan.
      En vroeger deden we dat wel met onze honden. Onze poedel nam ik wel eens mee als ik snel even iets moest halen, en dan bond ik hem vast buiten aan de haak. Maar ja: die stond dan 10 minuten te huilen en zielig te doen. Niemand durfde hem mee te nemen.
      Als Chi meegaat met shoppen, dan liever ergens waar hij mee naar binnen mag. En anders blijft een van ons buiten staan met hem. Wat dat betreft zijn de tijden volgens mij gewoon verandert.

  11. Handige tips! Zelf hadden we een hond die prima alleen kon zijn. Net wat je zegt. Het is belangrijk voor je hond, maar ook voor jezelf. je moet toch eens de deur uit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *