Twee katten in huis halen

De katten hebben we al een poosje samen. Toch zijn ze niet samen in huis gekomen. Het begon namelijk allemaal met onze tuxedocat M. Zij was een jonge kattenmeid van nog geen jaar. Het dierenasiel waar we haar haalden omschreef haar als kattig, op zichzelf en prima alleen te houden als binnenkat. Ze hoeft niet zo nodig naar buiten. En niets ten nadele van de medewerkers van het asiel, maar mensen: wat hadden jullie het bij het verkeerde eind. Een beetje. Want na een jaartje gaf M. toch wel aan eenzaam te zijn. Niet in woorden, maar je merkte dat ze wat in huis miste. Wij waren niet genoeg. Maar hoe haal je een tweede kat in huis, als gezelschap voor je kat?

cats_mgrass

Om nog even terug te komen op de karakterschets van M., ze is inderdaad voor onbekenden wat kattig. Als dingen niet gaan zoals zij wil, dan haalt ze uit. Niet altijd met nagels, en ook niet altijd goed gericht, maar ze kan schade aanbrengen als ze in het nauw zit. Maar ik zag al snel dat M. een buitenkat was, en dat ze het saai vond om alleen in huis te zijn. Ze was aan ons gewend en heel lief, vooral voor R. R. is namelijk haar vriend, vind zij. Mij tolereert ze, en ik ben tweede keus, maar R. is haar alles.

E. is de kater die ik op het oog had, van de website van hetzelfde dierenasiel als waar M. vandaan komt. E. kwam uit een kattengezin van 32 katten. Hij was dus super-sociaal. Maar ook een echte kater. Want hij was pas op 6-jarige leeftijd in het asiel gecastreerd. Omdat we vermoedden dat M. te vroeg bij haar moeder is weggehaald en daarna nooit echt met andere katten heeft leren omgaan, was E. in mijn ogen de perfecte keus. Maar ook E.  had zijn makke: hij was nog nooit echt alleen geweest.

cats_edoofus

De eerste dagen

Toen we M. ophaalden was ze het enige huisdier. Het was heel natuurlijk om haar meteen vrij te laten in huis, in alle kamers. Ze liep dan ook vanaf de eerste minuut rond alsof dit haar koninkrijk was. Met E. deden we het heel anders. Omdat E. typisch zo’n kater is met grote bek, klein hartje hebben we hem de eerste drie dagen in een kleinere kamer gehouden met zijn eigen kattenbak en eten. Ik zat wel veel bij hem, omdat het alleen zijn moeilijk was. M. heeft die drie dagen extra met R.  geknuffeld, want ze vond het allemaal raar en spannend.

Beiden wisten ze dat er een andere kat in huis was. Maar ze konden elkaar niet zien. Bij het einde van de derde dag lieten we de deur naar de kamer een klein stukje open, maar hielden de deur wel dicht, zodat ze niet bij elkaar konden komen. Ondertussen wist M. dat E.’s geur erbij hoorde. En E.  begon langzaam te beseffen dat hij kon slapen wanneer hij wilde, dat de kattenbak altijd schoon was en dat hij nooit hoefde te vechten om eten. Ik denk dat hij de voordelen begon in te zien van het alleen zijn.

cats_twocats1

En toen kwam de dag dat we de deur open lieten. In eerste instantie lieten we E. een uurtje rondlopen, terwijl M. zich in de vensterbank verstopte. E. heeft een uur alleen maar lopen miauwen, want hij was op zoek naar zijn familie. Uiteindelijk, met eten natuurlijk, werd hij wel wat rustiger. Volgens mij hebben we hem toen nog wel weer terug in zijn kamertje laten gaan, maar aan het einde van de eerste week waren de twee katten samen als we van huis waren. En het ging. Niet ideaal, want M. gaf E. steeds een tik op zijn neus als hij te dichtbij kwam. En E. probeerde steeds weer bij M. te zitten of met haar te knuffelen.

cats_twocats2

Gezondheid van asielkatten

M. was jong en gezond toen we haar uit het asiel haalden. Met een korte periode van wat darmproblemen omdat ze even aan het nieuwe voedsel moest wennen. Maar E. was jarenlang eigenlijk verwaarloosd. Het is dat hij zo’n harde bikkel is, maar anders had hij nooit de leeftijd van 6 jaar gehaald. E. bleef darmproblemen houden én nam een kolonie vlooien mee. Wat we toen nog niet beseften was dat M. super-gevoelig is voor vlooien. Ze beet haar achterpoten en staart helemaal kaal. Dat zal vast ook te maken hebben gehad met de stress van de nieuwe kat, maar pas toen we ze allebei goed tegen vlooien gingen beschermen was het over. En destijds waren ze nog geen buitenkatten. Daarom hadden we ze in het begin ook niet elke maand tegen vlooien beschermt. Maar E. zat er gewoon vol me.

E. had problemen met zijn darmen, net als M. Maar ook met zijn gebit, zijn oren en hij had waarschijnlijk ooit niesziekte gehad. Op een avond had hij na een klap van M. zo lopen niezen dat hij zijn linkeroog niet meer dicht kreeg. Gelukkig viel zijn binnen-ooglid, het knipvlies,  er toen automatisch overheen, zodat zijn oog niet uitdroogde. Na een bezoek aan de dierenarts, alweer, moesten we maar langzaam afwachten of het oog weer naar ‘binnen’ zou gaan, zodat hij zijn oog weer dicht kon doen. Dat duurde toch nog zo’n twee weken. De dierenarts had me op het hart gedrukt om in de gaten te houden dat dat knipvlies wel over zijn oog bleef. Een kattenoog droogt snel uit en dan is het einde verhaal voor dat oog.

Ondertussen miste E. ook al een groot gedeelte van zijn tanden en kiezen, en had hij nog maar twee hoektanden. Dat heeft hem nooit gehinderd bij het eten, hoor. Een ander probleem was dat zijn oren nooit echt schoon te maken waren. Het vet en vuil kreeg hij er zelf niet uit, en nu hij zijn familie mistte, en M. niet van plan was zijn oren schoon te likken, begon dat erg te jeuken als het warm was. Van de dierenartsen kregen we het advies om er dan heel voorzichtig wat olie in te druppelen en daarmee het vet en de was wat zachter te maken. Maar nu hebben we Chi, die het geweldig  vind om E.’s oren uit te likken. … Ja, echt smakelijk is het niet, maar het helpt wel.

chihearte_large

Goede beslissing

Waarom kozen we twee volwassen katten, en geen kittens? Omdat je bij een volwassen kat kunt zien wat hun persoonlijkheid is. Kittens zijn altijd schattig, en die komen ook vaak wel goed terecht. Maar ik vind het een fijn idee dat we deze twee katten opgevangen hebben en dat ze ook nog iets aan elkaar hebben. Want ondanks dat E. steeds een klap kreeg van M. bleef hij volhouden. En M. is toch wel blij met de afleiding die de irritante rooie kater haar geeft. Het mooiste vind ik dat Chi af en toe er tussen springt, als E. te amoureus wordt en M. daar last van heeft. Dan jaagt Chi E. even weg. En M. heeft al een kattenkusje aan Chi gegeven, een uiting van liefde die ik nooit van haar verwacht had.

Het kan dus: twee katten bij elkaar in huis zetten. Maar je moet ze wel op karakter uitkiezen en er zelf hard aan werken om het goed te laten verlopen. Als je erover nadenkt om een kat aan te schaffen, loop dan dus asjeblieft eerst je lokale asiel binnen om naar de volwassen katten te kijken. Ga niet voor een paar kittens omdat ze zo schattig zijn. Geef volwassen katten ook een kans.

20 reacties:

  1. Super leuk dat jullie beide katten uit het asiel hebben gehaald! Mijn oom heeft het ook een keer gedaan maar die kat was al heel oud, ze hebben hem een mooie laatste tijd gegeven en het was een schat. Ik zou ooit nog wel een kat willen hebben maar Tommy is er niet zo van, heeft alleen ervaring met katten die zijn meubels sloopte.

    • Ja, katten kunnen flink losgaan op meubels, maar niet elke kat is zo. En katten kun je net zo veel leren als honden. het echte nadeel van katten vind ik … het verharen. Toen ik een zwarte kat had, droeg ik ook alleen maar zwarte kleding. Met deze twee kan ik mijn garderobe er niet op aanpassen. Witte haren, zwarte, rooie. Ik heb altijd wel iets aan waar je kattenharen op ziet.
      Maar ja. 🙂 Dat heb ik er wel voor over.

  2. Grappig dat je tweede keus bent en dat bedoel ik niet positief. Ik weet niet hoe je voel dat M. best kattig en pittig is, maar ik hou wel van een kat met karakter.;-) Poeslief is niet alles. Dat jullie ook allemaal weten hoe jullie ze aan elkaar moeten laten wennen. Ik zou ze gewoon zomaar bij elkaar doen. Dat zie je maar weer.

    • M. is inderdaad lekker pittig en laat niet over zich heen lopen 🙂 Ze is wel veel liever geworden, omdat ze ons nu beter kent. Ik vind M. ook een geweldige karaktertje, hoor.

  3. Wij hebben ook een kat uit het asiel gehad. Inmiddels ben ik het huis uit, maar de kat woont nog steeds bij mijn ouders. Goed dat jullie de katten ook uit het asiel hebben gehaald. Onze kat was een beestje wat er blijkbaar al een tijd zat, maar doodsbang was. Bij ons kwam hij na verloop van tijd helemaal tot leven, zo leuk om te zien en fijn om een dier nog een goed leven te geven.

    • Katten uit het asiel komen vaak heel goed terecht als ze maar eenmaal in een huis met een familie zijn. Het is ook niet niks, in zo’n asiel zitten met allemaal andere katten. Daar gedragen ze zich toch anders dan in een huis bij mensen.

  4. Wij hebben ook twee katten in huis gehaald uit het asiel. Wel nog kittens van rond de vijf maanden http://www.triltaal.nl/2012/09/17/suske-en-wiske/. We vinden het heerlijk ze in huis te hebben.
    M. en E. hebben geboft met hun baasjes vind ik.

    • Wat een leuk stukje! En ja: als je katten in huis hebt, heb je echt geen last meer wan muizen. En je hebt ook veel minder spinnen en kruipende insecten in huis, merk ik. Ik zie regelmatig dat de katten de jacht openen op een spin die nietsvermoedend in een hoekje zit…

  5. Een gezin met 32 katten ?!?, dat is wel wat errug veel van het goede!
    Inderdaad is het met dieren altijd maar afwachten hoe ze op elkaar zullen reageren en of ze goed met elkaar zullen kunnen opschieten.
    Die laatste foto van E. samen met Chi is té schattig, gewoon. 🙂

    • Die lasatste foto, toen was Chi hier nog maar net. E. was echt helemaal blij met hem. En ja, 32 katten, dat gaat ook niet. Dus was een groot deel ‘uit huis gehaald’ bij deze mensen met een té groot hart. Ik was eerst heel boos dat iemand zo onverantwoordelijk veel katten in huis nam, maar de asielmedewerkster legde het uit als ‘ze hielden zoveel van katten dat ze ze niet konden weigeren. En ook weggeven konden ze niet. Liefde heeft E., dus wel gekregen, maar de verzorging van zoveel katten … dat gaat niet.

  6. Wat een ben je toch een mooi mens, velen mogen een voorbeeld aan je nemen. Hoeveel mensen brengen juist een kat naar het asiel? Jij haalt ze daar weer weg, super!! Mooi verhaal ook! Je hebt het ook goed aangepakt, en fijn dat beide katten nu hun plek/plaats hebben gevonden in jouw huis! En geweldig met de klein Chi erbij! Wij hebben ooit drie katten gehad, de eerst heb ik ook uit het asiel gehaald. Toen deze doorgereden was heb ik een kitten gekocht bij een fokker omdat ik perse een mooie rooie wilde hebben. Nog geen jaar later kregen we nog een rooie kater erbij van buren, ze konden hem niet meer houden. En hoewel er een heel groot leeftijdverschil was tussen de heren, ging het altijd goed en hebben ze jaren samengewoond! Nu sinds 3 jaar hebben we geen katten meer, maar wel een hond, we hebben ook altijd honden gehad. We denken er weleens aan om weer een kat te kopen, maar onze drukte en reislust weerhoudt het…een kat heeft ook aandacht nodig….

    • Je hebt me niet net horen schreeuwen tegen E, toen hij weer de grote kamerplant omduwde 😛 Maar ze zijn ook gewoon lief. Mensen denken altijd dat er wat mis is met asieldieren en dat is niet altijd zo.
      En het klopt: katten hebben ook aandacht nodig. Dat mensen maar een kat nemen, omdat een hond ‘te veel werk is’, weten niet hoe ze hun kat tekort doen.

  7. Wat fijn dat je zo goed nadenkt voor je dieren :-). 2 is ook beter als een :-). En uit het asiel is alleen maar beter!

    • Het is een kwestie van je verantwoordelijkheid nemen voor je huisdieren. 🙂 En het levert ook wat op! Twee katten die goed in één huis kunnen leven, terwijl ze niet samen zijn opgegroeid! Daar doe ik het voor 🙂

  8. Heel leuk stukje om te lezen! En erg interessant hoe je de twee katten aan elkaar heb laten wennen. Gelukkig gaat het goed, ook al krijgt de een af en te een klap op zijn neus hihi -x-

    • Je kunt het ook zien in die close up van E: hij heeft daar wat donkere krasjes op zijn neusje! Maar … hij heeft haar nooit terug geslagen, de gentleman. En daardoor won hij een groot deel van haar vertrouwen. Dus het is niet alleen dat wij er hard aan werkten: E. is ook echt een geweldige kater.

  9. Wat onwijs mooi dat jullie twee asielkatten hebben. Ook mooi om te lezen hoe goed jullie met jullie huisdieren om gaan (allemaal) en de beloning is dan ook weer dat ze elkaar ook gevonden hebben, mijn complimenten!

    Liefs.x

    • Eigenlijk was dat een hele normale keuze voor ons 🙂 Ik weet dat je prachtige huisdieren uit het asiel kan halen. Ik hoop gewoon dat meer mensen hun perfecte kat daar vinden.

  10. Wat een lieve, mooie katten heb je! Het begon met mij allemaal een tijdje geleden met een kitten waar een kennis ‘zo snel mogelijk vanaf moest..’ Ik droom al jaren van een kat dus ik heb het gedaan. Na 3 weken kreeg ik de mogelijkheid meer te gaan werken, dat betekende dus dat de kat meer alleen zou zijn. Na lang twijfelen ben ik het asiel binnengestapt en heb ik er een tweede kat bijgenomen, omdat ik merkte dat de ene zich soms eenzaam voelde. En nu, een paar maanden laten zijn het dikke vriendjes geworden, wassen ze zich elkaar dagelijks en slapen ze elke nacht samen. <3 Wat een kort verhaaltje moest worden is een beetje uit de hand gelopen, sorry.

    • Geeft niet 🙂 Als je over je huisdieren praat wordt het altijd wat langer dan je denkt 😉 Mooi dat het zo goed is gegaan. Ze zeggen wel eens dat katten best alleen kunnen blijven, maar het zijn sociale dieren. Een maatje maakt ze vaak veel blijer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *