Puppy love: geen pup meer

Chi is bijna een volwassen man! Hond! Het is zo snel gegaan. Mijn kleine jongen, bijna volwassen. Ik zie hem nog als klein frummeltje in zijn puppymadje zitten. Al die eerste keren met hem: voor het eerst in de auto, in de bus, naar de stad, naar het park, de puppylessen. En kijk nu eens. Ja. Picture time!

chi_e_stillsweet

Even ter illustratie: hier ligt Chi naast E. en hij is bijna net zo groot. Hij is zeker zo groot als M., maar M. wil niet met Chi op de foto. Hoe gaat het nu met de twee katten en de bijna-volwassen-hond? Zoals je ziet is E. zijn grote vriend. E. vindt het leuk, zolang Chi hem maar niet te veel lastig valt. En M. vergeet soms dat ze honden niet zo leuk vindt, en dan staat ze ineens neusje-aan-neusje met Chi. Daar schrikt ze dan zelf van. Maar ik zie dat ze vaak naar hem kijkt, als hij met E. speelt. En soms probeert ze dan ook te spelen, maar ze heeft geen idee hoe. Dat eindigt altijd een beetje awkward.

chiande2_large

Achteraf hebben we heel veel gehad aan de puppylessen. Ik raad dat dan ook echt aan voor nieuwe hondenbezitters. En Chi kan goed alleen blijven. Hij piept niet, hij blaft niet, en hij is rustig als we terug komen. Het heeft ook heel erg geholpen dat we Chi als snel aan de playpen gewend hebben, en dat hij fijn in zijn eigen bed (bench) slaapt ’s nachts. Ook alle andere socialisatiepunten die we ondernomen hebben, werpen zijn vruchten af. Chi vindt het hartstikke leuk om met de bus te gaan, en kan ook rustig in zijn draagmand zitten, met de kap open. Hij kijkt dan naar buiten en is ontspannen.

Chi is zelfs al een keertje mee geweest naar een hotel, om een paar nachtjes te logeren! Ook daar gedroeg hij zich fantastisch: in de ontbijtzaal zat hij naast of onder ons tafeltje en bedelde niet. Geen piep kwam eruit. We kunnen hem ook rustig meenemen naar restaurants, waar hij zich, moet ik toch wel zeggen, keuriger gedraagt dan menig kleutertje. Andere gasten hebben nauwelijks door dat we een hond bij ons hebben, en dat is precies wat we willen. Chi houdt trouwens veel van kinderen. Hij vindt het geweldig dat de buurkinderen naar hem toe komen, maar soms is hij dan heel verlegen. Ook met andere honden kan hij goed overweg.

largex_chi3

Hij loopt graag lange afstanden. Veel te lang voor zo’n ukkie, denk je dan. Maar meneer geeft daar niet om. We moeten hem tegen zichzelf beschermen, want hij loopt rustig 2 uur achter elkaar. En of het nou regent of warm is, het maakt hem niet uit.

Als nieuwe hondenbezitters hebben we het samen ook goed geregeld. R. is vrij streng voor Chi, maar wel redelijk. Ik geef wat meer toe, maar niet te veel. We laten Chi allebei twee keer uit. En het bevalt ons, dat wandelingetje. Ik heb prachtige zonsopgangen gezien, R. loopt ’s avonds het laatste rondje en dat klaart zijn hoofd. Tegen het uitlaten heb ik wel het meest opgezien, maar ik ben nog geen een keer met tegenzin de deur uit gegaan. Dat komt vast ook omdat Chi het buiten lopen zo leuk vindt!

Natuurlijk zijn er ook minder leuke momenten. Als Chi een papieren servet van tafel pakt en dit vakkundig in stukken scheurt. Ook een luciferdoosje moest eraan geloven. En een van zijn speeltjes is ook helemaal stuk. De punten van de houten tafel heeft hij ook wat bewerkt. En hij heeft natuurlijk bij mijn ouders thuis tegen het gordijn geplast, terwijl hij al zindelijk was. Het blijft hard werken, maar het lukt allemaal wel. Voor zo’n klein formaat heeft hij wel erg veel persoonlijkheid. Kleine held.

pets_doghappy

10 Comments:

  1. Fijn dat het allemaal goed gaat! Uitlaten vind ik het ergst op dagen zoals deze, dat het nat koud en guur is, maar het is altijd lekker om even een frisse neus te halen.

  2. Wat een leuke foto’s! Chi kijkt steeds heel leuk de camera in! Ook fijn dat het allemaal zo goed gaat 🙂

  3. De puppylessen, dat lijkt mij zeker altijd handig voor iedere eigenaar. Ik wou dat er ook een baby opvoeding les was, misschien was het dan een stuk makkelijker geweest met mijn moederschap. 😉 Leuke en minder leuke momenten dat hoort er allemaal bij. 🙂

  4. Wat fijn dat alles zo goed gaat :-). Wat leuk dat hij zo goed overweg kan met een van je katten :-). Je foto’s zijn echt schattig!

  5. Ok… nou vroeg ik me even af, vanaf welke leeftijd is een hond geen puppy meer? In mensenjaren zeg maar? En doe ook gelijk hondenjaren maar 🙂

    • Ze zeggen wel eens dat een jaar voor een hond gelijk staat aan 7 jaar voor een mens. Da’s niet helemaal correct natuurlijk, en zeker niet als je bedenkt dat chihuahua’s wel 17 of 18 jaar kunnen worden. Het ligt iets anders, waarbij een hond een vrij korte kindertijd heeft, vergeleken bij de mens, en ook een vrij korte oude dag. Dat is bij katten nog extremer, want katten zijn van de een op de andere dag ‘oud’ en dan is het vaak ook snel gedaan.
      Maar goed, Chi is nu bijna een jaar en daarmee wordt hij als volwassen beschouwd omdat hij seksueel volwassen is: hij kan puppies maken. Eigenlijk is hij dus nog puber en dat dat duurt nog wel een half jaar tot twee jaar. Meestal is een hond met 2 of 3 jaar helemaal ‘af’. Dus te vergelijken dan met zón 22-25 jaar voor mensen. Op die leeftijd ben je als mens ook wel een beetje ‘af’.
      Met één jaar is een hond toe aan voedsel voor volwassen honden, en moet hij zich sociaal kunnen gedragen.
      … Wat niet wegneemt dat ook honden af en toe weer even terugvallen in puppy gedrag 🙂 Gelukkig.

  6. Ahh wat een lieve foto’s. Ik moest wel even gniffelen om dat vakkundig gescheurde servet. Dat probleem had ik ook heel vaak. Terugkomen van boodschappen doen en een volledig witte woonkamervloer aantreffen. Lekker dan!

  7. Oh wat leuk dat jullie hond en katten zo gezellig samen liggen. Wij hebben ook multi-huisdieren en dat gaat prima samen, maar er wordt niet geknuffeld.
    Ook goed van jullie dat je met je chihuahua gaat wandelen, ik zie ze zelden “in het wild”.

    • Gelukkig hebben we ook een flinke chihuahua, die én van wandelen houdt én veel energie heeft. Voor zo’n ukkie heeft hij fikse poten en spieren. Dat zie je ook niet zo vaak bij chihuahua’s. Niet elke chihuahua kan echt een lange wandeling aan, omdat ze klein zijn. … Misschien zijn ze soms ook wat onderontwikkeld omdat ze zo makkelijk te dragen zijn. Dan leren ze ook nooit lekker doorlopen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *