Berlijn, 2016

Het is alweer een tijdje geleden dat we in Berlijn waren, twee jaar terug. We hadden voor deze stad gekozen omdat we ergens in Augustus zouden gaan en ik niet zo van heel veel warmte hou. Maar natuurlijk, net als in Zürich, kwamen we aan in een hittegolf. Temperaturen van 30+ graden en geen echte airco op de kamer. Dan kun je toch beter in zuidelijkere plaatsen zitten, hoor. Maar ondanks dat hebben we een redelijk leuke tijd gehad.

Continue reading

Toch aan de smartphone

Geen keus, het hoort er nu eenmaal bij. Ben ik er blij mee? Nee, niet helemaal.

Er komt een moment dat je met nieuwe dingen mee moét doen, omdat je anders niet meer helemaal normaal kan functioneren. Heel lang heb ik normaal kunnen leven zonder smartphone. En ook heel gelukkig.  Maar ja, dan ga je eens op vakantie en besluit je dat het wel heel handig is om bereikbaar te zijn, voor bijvoorbeeld het thuisfront dat op je huisdieren past. Zo is het gekomen. En als je er dan eentje hebt, als laatste in de familie, dan moet je hem ook vaak bij je dragen. Want wat heb je er aan als ie thuis ligt?

Continue reading

Stokstaartjes, vaste prik in de dierentuin

Ik ben gek op dierentuinen bezoeken. Hoewel alle dierentuinen anders zijn, en sommige het beter doen dan anderen in mijn ogen, is er nog geen enkele dierentuin die ik bezocht heb, waar ik mijn favoriet niet gezien heb. Stokstaartjes, of ‘meerkats’ in het Engels, zijn mijn favoriete dieren in een zoo. Ik weet niet wat het is. Ze hebben een hoge schattigheidsgraad, ze zien er slim uit, en ze lijken vaak zo op hun gemak in een dierentuin. Een dierentuin waar de meerkats zich niet laten zien, of waar ze heel nerveus zijn, dat is een plek waar ik niet snel terug zal komen. En nu wil ik even heel veel foto’s delen van stokstaartjes.

Continue reading

Maastricht, 2014

Maastricht is een mooie stad, bijna on-Nederlands. Daarom herken ik Maastricht ook in Belgische, Franse, en Duitse steden, en zelfs York doet me denken aan Maastricht. Maar hoewel het soms als een exotisch buitenlandse stad aandoet, is het toch een oer-gezellige stad, waar je overal even herinnert wordt dat je toch in Nederland bent, hoor. Maastricht is een grote stad, zonder de massieve stedelijke sfeer die in het kille Rotterdam en het krakkemikkige Amsterdam hangt. Ook die steden hebben hun goeie kanten: Rotterdam is modern, Amsterdam is historisch en zakelijk, maar dit Limburgse plaatsje heeft hart.

Continue reading

The Hateful Eight in het EYE Film Institute

Het EYE Film Institute in Amsterdam Noord is een bioscoop, museum, winkel en er zit ook nog een restaurant. Vroeger zat het Filmmuseum in het Vondelpark, en ik heb er heel wat films gezien in mijn jaartje Film- en Televisiewetenschappen. Toen bekend werd dat het huidige Film Institute The Hateful Eight op het brede filmformaat, op film!!!, ging vertonen, gaf ik meteen aan bij R. dat ik erheen wilde. We bestelden kaartjes, toen ik in januari doorkreeg dat de kaartjes hard gingen. We konden alleen nog op zondagochtend, om 10:30 uur. Dat is vroeg. Maar het was het me wel waard.

Continue reading

Ross Noble, ik kan daar wel om lachen

Wie in Nederland kent Ross Noble? Weinig mensen, denk ik. Of: té weinig mensen. Want iemand als Billy Connolly komt wel naar Nederland, en Eddie Izzard ook. Maar Ross, nog nooit in Amsterdam zien optreden. En dat snap ik niet, want zijn stijl van optreden is veel dichter bij cabaret zoals we dat in Nederland kennen, dan Billy en Eddie! Ze zijn overigens allemaal grappig, hoor. Maar Ross Noble is gewoon grappiger. R en ik zijn vorig jaar naar een voorstelling in zijn tour geweest en ik heb me kapot gelachen.

Continue reading