In 2011 waren we twee weekjes in Dublin. Oh, wat hadden we ons daarop verheugd. Leuk self-catering appartementje, net buiten het centrum van de drukke stad en geen slecht weer verwacht. Het perfecte moment om een klein griepje met koorts te krijgen. Gelukkig was er een fijn bed, een fijn dekbed en een fijne stoel en bank, waarop ik hing, onder invloed van paracetamol en citroen kijkend naar alweer een James Bond film, terwijl R op zoek was naar makkelijke magnetronmaaltijden, want al die leuke restaurantjes bezoeken zat er ook niet in. Gelukkig hebben we toch nog foto’s gemaakt.
Dublin is wel een mooie stad, met een dierentuin midden in een prachtig stadspark zo groot als ehm … de binnenstad van Amsterdam? Groot, in ieder geval. Het soort park waar je het idee hebt niet meer in een stad te zijn. Daar gingen we op de eerste dag heen. Het was mooi en zonnige weer, maar ook best koud met 16 graden. De lucht was helder blauw, met mooie wolken. De dieren in het park hebben ook enorm veel ruimte. Dublin Zoo is wel een van de meest ruim-opgezette dierentuinen die we bezocht hebben. Dat maakt het lastiger voor bezoekers om de dieren te zien, maar … dat is ook alleen maar goed voor de dieren.
Dublin met stadspark
Edit: om even aan te geven hoé groot het stadspark is waar de dierentuin is: www.phoenixpark.ie. Het Phoenix Park is meer dan 700 hectare. Het Vondelpark net 47 hectare. Dierentuin Artis is 14 hectare, en Dierenpark Emmen wordt 22 hectare. Dublin Zoo is 28 hectare groot. De dag daarna was ik ziek. Ja, ja, ik weet het. Als het zonnig is en maar 16 graden moet je dus wel een jas aan als je de hele dag buiten bent. Ja. Stom.
Daardoor maakte ik kennis met Lemsip (in het nederlands verkopen ze iets dergelijks onder de naam hotcoldrex). Met Lemsip op kon ik rustig vier uur door de stad banjeren voor ik me een vaatdoekje voelde. Gelukkig zaten we weer in een self-service appartement, en konden we zelf koken. Er zijn ook twee of drie dagen geweest dat we (ik) de hele dag binnen zaten, omdat ik koorts had. Dat was zondags niet zo erg, omdat er op zondag vrij weinig te doen was.
Het is een bizarre ervaring om met bijna-koorts door het museum met opgezette dieren te lopen. Heel raar. Maar het was een herinnering aan tijden dat dit de enige manier was om bijzondere en exotische dieren te tonen aan een groter publiek. We zijn in nog meer musea geweest, maar daar kan ik me weinig van herinneren. Wel hebben we uiteindelijk ook wel leuk geschopt, en een mini-rugby bal gekocht voor de kat. We hadden toen alleen nog maar M. De rooie kat die bij ons appartement rondhing was wel een teken. Nadat we terugkwamen van vakantie, gingen we naar het asiel en haalden we E op. Een rooie kater.
Geef een reactie