Een week alleen: als je partner regelmatig reist

Hoe is dat nou: als je partner regelmatig reist? Vandaag vertrok mijn gozer namelijk weer eens om naar Londen te reizen voor zijn werk.  Door een leuke blogpost op Vakervrolijk.nl besloot ik in plaats van een 1000-woorden reactie er maar een blogpost aan te wijden. Ik doe dit niet vaak (meer): een last-minute blogpost. Kun je meteen zien hoe snel ik een idee uitwerk. Natuurlijk heb ik nu ook even niks te doen. En het schrijven van de blogpost leidt me even af van het feit dat ik nog niet eens besloten heb wat ik vanavond – alleen – eet!

Zakenreis

Mijn gozer en ik zijn al heel wat jaren samen. De laatste paar jaar heeft hij een baan waarbij hij regelmatig naar het buitenland reist voor zijn werk. Even los van het feit dat ik het vreselijk vind voor het milieu, al die vlieguren, is het ook erg vervelend om je partner een paar dagen te moeten missen. Niet alleen voor mij, de achterblijver; ook voor hem, het vooruitzicht van eenzame avonden op zijn hotelkamer met een zielige sandwich van Tesco. Ik zou me kunnen focussen op de leuke dingen van een week het huis voor mezelf hebben. Maar aan het begin van zo’n week ben ik daar nog niet zo mee bezig. Voor heel veel dingen lijkt het namelijk alsof je je leven even op pauze zet.

De afstand

Misschien moet ik eerst even uitleggen dat wij onze relatie begonnen als lange-afstands-relatie. Toen woonde hij nog in Engeland en ik in Nederland. En op zich was ik sneller bij hem dan als ik een dagje naar Maastricht wilde. Serieus: ik zat dicht bij Schiphol, het kostte me nog geen 3 uur van deur tot deur, met ongeveer 50 minuten in de lucht. Had hij in Maastricht gewoond was ik veel langer onderweg geweest, maar was de psychologische afstand veel korter geweest. En dan had hij nu ook geen zorgen gehad over een Europees paspoort, maar dat is weer een ander verhaal. Een lange afstands relatie is hard en moeilijk. Ik raad het niemand aan, want het beschadigt je. Als het steeds serieuzer wordt, dan voelt het meer en meer alsof je je leven op pauze zet.

Wat ik mis

Zie je de link? Elke keer als hij in Londen zit, word mijn trauma van het begin van de relatie weer een beetje opengehaald. Gelukkig betekent dat ook dat ik aan het einde van de week super-blij wordt omdat hij bijna thuis is. Maar dit is de eerste dag! Daar zit ik nog helemaal niet. Ik zit nu nog op het punt dat ik denk aan alles wat ik mis. Zijn aanwezigheid, zijn advies, dat hij de vuilnisbakken leegt en dooie muizen opruimt die de kat binnenbrengt.

We kijken tv series samen: ik moet nu dus stoppen met The Americans en Lost in Space. Weer een keuze maken van films en series die hij niet leuk vind en ik wel (kijk: hier komt al een zilver randje rond de donkere wolken). Koken voor 2 personen is veel makkelijker, vooral als je partner afwast als je gekookt hebt. Nu moet ik koken én afwassen. Balen. Maar ik kan wel sushi eten, iets waar mijn gozer niet van houdt. En eigenlijk kan ik ook geen Lord of the Rings Online spelen zonder hem. Onze personages doen veel samen en het is leuker om ongeveer hetzelfde level te houden. Dus nu moet ik maar weer Cities: Skylines spelen. Oh nee. Wat erg.

Het wordt al beter

Ik geef eerlijk toe dat ik een behoorlijk Happy Single was. Ik hoefde niet per se een partner om me goed en gewaardeerd te voelen. Het was een heerlijk tijd waarin ik zelf mijn leven indeelde en deed wat ik leuk vond. Gelukkig hebben mijn gozer en ik heel veel gemeen, dus ik heb mijn leven ook maar minimaal aangepast aan het samenwonen en leven. Daarbij zijn die aanpassingen juist een verrijking geweest: hoe groot was de kans geweest dat ik uit mezelf naar Johnny Cash was gaan luisteren? Maar ik denk soms nostalgisch terug aan de zondagochtenden dat ik een ontbijtje op bed at, met krummels op de lakens en mijn kat aan mijn voeten en de tv aan in de slaapkamer. Dat doe ik niet meer, want (ergens terecht) mijn gozer houdt van uitslapen en niet van krummels in bed. We hebben nu een ander zondagochtendritueel.

Natuurlijk draait op de radio nu I Get Lonely van Janet Jackson …

Stream of consciousness post

Dit is so real time, dit is gewoon een Stream of Consciousness blogpost. Is dat een ding? Dat zou een ding moeten zijn.

Waar ik wel van geniet

De leuke dingen van deze week zijn dat ik dus weer heel even het gevoel van een happy single kan terughalen. Hoe laat sta ik op, wanneer ga ik slapen, zet ik de tv aan als ik wakker wordt? Ik kan eten wat ik lekker vind. Ik kan eindelijk die films kijken waar ik alleen geïnteresserd in ben. Als ik ’s avonds de afwas laat staan tot de volgende ochtend, is niemand daar gestresst over. Misschien kan ik zelfs een ontbijt op bed organiseren (als ik de krummels maar opruim).

En ik heb de bakfiets de hele week tot mijn beschikking en ik hoef dan niet het zadel lager te zetten, want het staat al goed voor mijn lengte!

En hoewel ik dit in de winter minder leuk vind: ik mag Chi vier keer per dag uitlaten. Hoe heerlijk is dat met dit weer? Zwoele zomeravonden, zwervend over straat met een chihuahua die het liefst elke wandeling 3 kilometer loopt.

Toch mis ik hem

Natuurlijk. En niet alleen voor de praktische zaken. Onze poezenprinses zal vast wel een muis voor me neerleggen, en ik ruim die ook op. En als de kat overgeeft, dan ruim ik het ook wel op en zal ik heus niet denken ‘nu mis ik hem toch echt wel’. Nee.

Ik mis hem voor het slapen gaan, als het licht uit is en ik alleen maar mijn hand hoef uit te steken om te weten dat hij naast me ligt. Ik mis hem bij het wakker worden, als ik binnen 5 seconden wakker word en hij met moeite bij bewustzijn komt en er een uur over doet om uit bed te kruipen. Ik mis hem als ik naar mijn rechterkant kijk en zijn bureaustoel leeg is. Ik mis hem, als Chi mij aankijkt en het toch wel raar vind dat ik alweer met hem uitga: was er niet nog een ander mens waar hij wel eens mee buiten liep?

En zo kom ik aan 1000 woorden, die uitleggen waarom deze maandag voor mij echt nooit een prima dag gaat worden. Maar volgens mij heb ik wel een gegronde reden, toch?

11 comments on “Een week alleen: als je partner regelmatig reist

  • het is idd heerlijk zoals je het omschrijft maar mijn man is afgelopen weekend een nachtje weg geweest naar duitsland en sjeeeeees hahaha vond dat echt heel raar maar net wat jij tiept…happy single is ook wel even lekker

    Reply
    • Daenelia says:

      Raar is dat, he? Je mist iemand echt wel, maar er zijn dan kleine dingen die het toch wel dragelijk maken.
      … Ik kan niet wachten tot hij weer thuis is, hoor.

      Reply
  • Heel herkenbaar. Mijn Lief heeft ooit 1 nacht in het ziekenhuis gelegen en die avond en nacht voelde zo raar en onwerkelijk aan.

    Gelukkig is de week zo om.

    Reply
    • Daenelia says:

      En bij een ziekenhuisnacht ben je ook nog eens ongerust, denk ik. Maar het is raar, dat je zo gewend raakt aan de aanwezigheid van de ander.

      Reply
  • Wel, mijn partner reisde héél regelmatig. Maar de laatste maanden geniet ik van zijn thuis zijn. En soms denk ik wel eens dat alleen zijn ook wel (kleine) voordelen heeft…

    Reply
    • Daenelia says:

      Het scheelt ook wel, denk ik, of het lange of kortere reizen zijn, misschien. Maar het feit dat je ondanks de kleine voordelen van alleen zijn toch samenblijft, dat zegt wel wat 😉 Het is goed als je weet dat je als team of koppel er ook goed voorstaat.

      Reply
  • Hihi, ik las inderdaad je reactie al bij Romy en snap nu het verhaal 😀
    ‘De mijne’ is ook geregeld weg. Ookal wonen we intussen alweer dik 1,5 jaar echt samen, ik heb daar nog altijd geen moeite mee. Hoewel ik hem natuurlijk wel mis 🙂 Maar het gevoel dat het leven op pauze staat, heb ik dan weer niet. Ik vind het alleen weleens jammer als hij daardoor wat-vaker-niet-dan-wel mee kan naar verjaardagen en dergelijke.

    Reply
    • Daenelia says:

      Bij een langere lange afstandsrelaties zijn er zoveel dingen die je niet samen kan doen, dat je je daardoor vaak single voelt, terwijl je het niet bent. Je gaat dus niet stappen en flirten, maar je kan ook niet samen weg als koppel. Gelukkig is dat bij kortere periodes weg een stuk minder 🙂 En het leukste is het als hij weer thuis komt.

      Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>