Volwassenheid 1.3: 12 vragen over adulting met antwoord

Ik las een tag over volwassen zijn en/of worden. De oorspronkelijke vragen komen van Miss Deadline, die wel een handleiding wilde van volwassen worden en zijn. Mijn punt is denk ik dat niemand dat heeft en dat volwassen zijn over het algemeen gewoon ‘aanklooien’ is. En vanuit dat oogpunt ga ik de vragen te lijf.

12 vragen over volwassen zijn

Miss Deadline stelde deze vragen en ik heb mijn steentje bijgedragen, mijn twee centen in de melk gebrokkeld, als een spuit 11, die ook water geeft.

Hoe weet je of je kinderen wilt, en zo ja, hoe je ze het beste kunt opvoeden?

Ik weet in ieder geval dat je het wel weet als je het niet wil. Maar dat je als vrouw tot je 45ste een mogelijkheid openhoudt dat je het misschien met de juiste persoon wel wil is ook normaal. Ik zei al heel jong dat ik geen kinderen wilde. En iedereen zei dat ik me nog wel zou bedenken. Zelf dacht ik dat ik misschien van gedachten zou veranderen voor de juiste partner, maar dat ik na mijn 35ste echt geen kinderen meer wilde. Dat wist ik gewoon. Maar ook toen ik mijn gozer ontmoette, heb ik duidelijk aangegeven dat er met mij geen kinderen in de toekomst lagen en hij was daar okay mee. Ik zei wel dat ik een hond, en andere huisdieren, in de toekomst zag. En daar had hij ook geen moeite mee.

Over opvoeden kan ik iets zeggen. Ik heb een serie blogposts over de beslissingen die we namen over het opvoeden van onze hond. Ik heb daar bloedserieus over na gedacht, omdat ik een bepaalde volwassen hond wilde. En het moest een opvoeding worden waar mijn gozer en ik dezelfde lijn in trokken. We hebben daar dus vaak over gesproken. En ik neem aan dat je dat ook doet als je over kinderen opvoeden nadenkt. Wat wil je ze meegeven? Wat voor volwassenen hoop je dat ze worden en wat hebben ze daarvoor nodig? Wil je ze zekerheid meegeven, of een lust voor avontuur? Zie je ze meer als sportieve en actieve kinderen of vind je het prima dat ze rustig achter een tablet of smartphone zitten? Als ouder ben je degene die ze van alles kan aanreiken. Jouw ervaring leidt je daarin.

Hoe herken je je eigen gezonde verstand en leer je vertrouwen op dat stemmetje?

Ik heb door schade en schande leren luisteren en dan nog maak ik wel eens de ‘fout’ niet te luisteren. Je gezonde verstand groeit door ervaringen. Als je dus dat stemmetje wil leren horen en vertrouwen, zul je vaak uit je comfort zone moeten stappen en veel nieuwe dingen doen. En maak fouten. Je leert nergens zo veel van als van het maken van fouten. Als je daar tenminste over na denkt en je fouten niet (te vaak) herhaalt.

Sommige dingen zijn ook gewoon erg duidelijk. Als iets te goed klinkt om waar te zijn, is het vaak ook zo. Maar net zo goed kun je iets waar je heel bang voor bent, prima ondernemen als je er logisch over na denkt. Er is niks mis mee om niet spontaan ergens een beslissing over te nemen, maar er eerst eens goed over na te denken en het van alle kanten te bekijken. Maak een lijstje van voor en tegens, bijvoorbeeld. En wees kritisch: doe iets niet omdat iedereen het doet, maar omdat het goed voelt voor jou. Of juist niet.

Hoe ontwikkel je een volwassen levenshouding?

“Wat is loslaten, wat is vergeven en hoe doe je dat?” Geen idee of dat een specifiek volwassen houding is, maar als iets energie vreet en je krijgt er niks voor terug, is het het niet waard er tijd in te steken. Ik denk dat dat loslaten is. Vergeven ligt wel in die lijn, maar in dat geval steek je er juist wel tijd en energie in. Want vergeven betekent dat je iets moet onderdrukken in jezelf, en daar moet je dan ook wel een goeie reden voor hebben. Ik ben wel een type van loslaten en ‘moving on’. Ik kan overal wel spijt van hebben, of iedere keer weer oude koeien uit de sloot halen, maar daar los je niks mee op. En ik hou wel van praktische zaken, oplossingen en verder gaan.

Zie ook de blogpost van Romy over volwassen zijn.

HOE en/of VAN WIE heb je dit allemaal geleerd?

Ervaring!!! En ervaring krijg je niet door in een hoekje te gaan zitten wachten tot iemand je problemen oplost. Niet dat ik nou heel aggresief assertief en actief ben, maar toch wel genoeg dat ik nu denk dat met alle ervaring die ik heb opgedaan in 4+ decennia eigenlijk heel veel wel aankan. Ook als het misgaat. Ook als het tegenzit. Ook als mijn vader géén stoppen in de stoppenkast komt vervangen (ja: ik ook.). Ik heb zeker niet alle antwoorden in pacht. En ik maak nog steeds fouten en doe domme dingen. Er zal nooit een tijd komen dat je onderuit kan zakken en denken ‘zo, nu ben ik er. Nu wordt het allemaal makkelijk.’. Maar dat betekent niet dat je gefaald hebt, of dat je niet kunt genieten van het leven. Iedereen leeft zoals ze zelf bepalen dat goed is voor hen. Zolang je anderen in hun waarde laat, mensen respectvol behandelt, geen bullshit verkoopt, komt het allemaal wel goed.

En hiermee komt een einde aan mijn blogposts over adulting. We klooien allemaal maar een beetje aan. Sommige doen dat met veel flair en stijl, anderen blijven hun hele leven aandoenlijk stuntelen. Wat je stijl ook is, er is geen handleiding. Geniet van die vrijheid en als je iets niet weet … Google is your friend.

8 comments on “Volwassenheid 1.3: 12 vragen over adulting met antwoord

  • Ik vind kinderen van een ander leuk voor ene poosje. Vanaf kind af aan wilde ik katten. Ik heb die hele roep voor kinderen gemist. En zie helaas een hoop mensen van wie ik denk dat ze ze beter niet hadden kunnen nemen.

    Reply
    • Daenelia says:

      Ja, ik denk dat je het altijd wel weet, ergens, of je wel of geen kinderen wil. Je hebt het natuurlijk niet altijd voor het zeggen, als je ze wel heel graag wil. Maar ik denk dat het net zo goed voorkomt dat mensen het toch erg moeilijk vinden om ouders te zijn. Het is ook moeilijk, en je mag best zeggen dat het je tegenvalt. Dan kunnen die ouders er ook iets aan doen, in plaats van doormodderen met tegenzin.

      Reply
  • Heel herkenbaar! Overigens heb ik wel een tijdje een hele sterke kinderwens gehad, maar dat was op een moment dat we er absoluut niet klaar voor waren. Achteraf ben ik wel blij dat we er niet voor gegaan zijn, want op dit moment hebben we allebei totaal geen kinderwens. Honden, konijnen, het is goed zo. Mocht het ons overkomen dan zou het van harte welkom zjin, maar we gaan er niet naar op zoek. Ik vind kinderen nog steeds geweldig, maar ben ook heel blij dat ik ze aan het eind van de dag weer kan inleveren bij de ouders.

    Reply
    • Daenelia says:

      Toch kan een kinderwens ineens weer opduiken en het is mooi dat jullie er wel voor openstaan. Als het goed is zoals het is, is dat ook prima. Kinderen zijn natuurlijk ook leuk, maar gelukkig zijn er genoeg kinderen op de wereld. Als je daarnaast je leven zonder kinderen net zo waardevol vind als mét, dan is dat alleen maar erg goed, denk ik.
      (Hoewel je vast een ontzettend leuke moeder zou zijn, denk ik. Maar dat zeggen ze ook van mij, dus wat zegt dat nou? 😉 )

      Reply
  • Leuk om te lezen! Ja, ik geloof ook zeker dat als je geen kinderen wil, je dat eigenlijk nog makkelijker herkent dan dat je ze wel wil. En, zoals ik al eerder schreef, daar is niets mis mee. Ik word gestoord van al die opmerkingen: wacht maar… blablabla. Als je ze niet wil, gaat dat echt niet veranderen. En het is ook echt niet leeftijdsgebonden. Plus daarbij, waar maakt iedereen zich druk om?

    Dat laatste punt is ook echt gekoppeld aan ervaring. Mee eens. Soms zie ik van die programma’s (bijvoorbeeld ANTM) en dan denk ik: Mijn God, waar maak je je druk om? Om dan te bedenken, oh ja, jullie zijn nog kinderen.

    Reply
    • Daenelia says:

      Goed dat je dat laatste nog even benadrukt. Zo was iedereen natuurlijk, toen ze jong waren. Maar ik ben blij dat met de jaren ook een soort van relativeren komt, waardoor de druk van de ketel is. Daarom hebben zoveel jongeren last van stress: quarterlife crisis, burnout voor je dertigste, FOMO. Maar ja, dat zijn dezelfde jongeren die denken dat je met je 40ste de helft van je brein verliest XD Geen wonder dat ze denken dat je iets van je leven moet maken voor je 30ste…

      Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>