Lockdown Diary #11


Het is koud en donker. En dat is niet het begin van een slechte roman. De laatste dagen voor kerst zijn aangekomen en ik heb een plan voor de komende klusjes. Nog even doorzetten en we kunnen een weekend lang genieten.

Het is woensdag en ik voel wel dat kerst snel dichtbijkomt! Mijn laatste boodschappenlijstje is klaar en ik maak me op om de laatste spulletjes te halen voor kerst. Gelukkig hebben we al heel veel in huis en de dingen die ik nog moet halen zijn niet eens echt essentieel. Alleen voor het dessert en de warme chocolademelk. Maar omdat het zo koud gaat worden, wil ik per se melk in huis voor de hete drankjes. Normaal hebben we eigenlijk geen melk in huis. We eten ons ongans aan yogurt, waardoor we geen behoefte hebben aan melk.

In de avond kijken we weer naar Dynasty. Het is heerlijk over de top en niet altijd even goed, maar toch geniet ik van de lol die de acteurs lijken te hebben. Het is bijna een parodie van een soap, maar daar neemt het zichzelf net iets te serieus voor. En eindelijk! de puzzel is af! Nu kunnen we aan een nieuwe puzzel beginnen. Yay. Maar ook: Yay!! In de avond besluit ik dat het tijd is om Elf te kijken. En het was amusant genoeg. Maar niks haalt het bij National Lampoon’s Christmas Vacation.

Donderdag beginnen we eigenlijk een beetje aan onze kerstvakantie. De kip wordt uit de vriezer gehaald en in de koelkast gelegd. De laatste boodschappen worden gedaan en we kijken al uit naar het openen van de kadootjes. De Xmas Eve Box wordt bijna opengemaakt! Maar we wachten toch nog maar een nachtje. Vrijdagochtend gaan we het uitpakken.

Het boodschappen doen is natuurlijk raar. We gaan naar de supermarkt in het centrum. Het is trouwens op sommige plekken best glad en we lopen dus supervoorzichtig. Alsof we een echt oud-bejaard stel zijn. Op normale dagen zou je denken dat het rustig is omdat het zo koud is. Maar nu komen we in het centrum en het is echt absurd rustig. De oliebollenkraam is dicht. De winkels hebben hun afhaalpunten weer in de deuropening open. Maar in de supermarkt is het eigenlijk nog best druk en houden weinig mensen afstand.

Om toch het kerstshopgevoel te krijgen laat ik me overtuigen door mijn gozer om een koffie bij Starbucks te halen en ‘gezellig’ buiten op te drinken voor we naar huis gaan. Helaas hebben ze bij Starbucks geen koffie en dus drink ik warme suikermelk, wat naar gingerbread moet smaken. Het smaakt naar … suiker. Suiker. Alles is suiker. Ik heb na drie gezellige slokjes het bekertje leeggekieperd in de goot. Mijn gozer heeft een sugar-rush.

Thuis drinken we echte koffie, met een koekje uit Italië erbij. En ook al is dit niet echt het type kerst-inkopen-voor-kerst zoals ik gewend ben, ik kan wel lachen om dat gedoe met het bekertje warme siroop. Toch herinner ik me de dagen na 5 december, waarbij mijn moeder gezellig met me ging winkelen. Dat je dan winkel in, winkel uit kon, vaak van de hitte binnen naar de kou buiten. En stom, vroeger zag ik de lol er niet zo van in. Ik zat dan liever thuis met een boek. Toch blij dat ik die herinneringen heb.


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.