Spoilers: (g)een probleem

Spoilers: (g)een probleem

Spoilers: wanneer je een belangrijk detail of een plot twist verklapt aan iemand die de film of serie nog niet gezien heeft. Voor mij is dit nooit een ding geweest. Ik vind een film of serie net zo leuk wanneer ik weet hoe het afloopt. Maar als er iets onverwachts gebeurt vind ik dat net zo leuk. Maar er zijn ook andere meningen (mijn gozer). Op een onbewaakt moment uitroepen: “Maar eigenlijk zijn ze aliens!” kan zijn plezier vergallen. Daarom kijken we bijna alles samen en loop ik nooit vooruit op series. Ik lees zelfs geen reviews tot ik alles gezien heb.

Spannender zonder spoilers

De voornaamste reden om spoilers te vermijden is spanning. Natuurlijk is het leuker om niet te weten dat een belangrijk personage in de eerste aflevering doodgaat. Of dat de butler het niet gedaan heeft! Maar zonder die details is het wel moeilijker om de serie of de film met anderen te bespreken.

Als een serie al wat ouder is, en wij kijken vaak series die niet al te recent zijn, dan is het soms moeilijk om spoilers te vermijden. Maar heel soms zijn het juist de spoilers die mij nieuwsgierig maken. Want die onverwachte dingen zijn soms juist precies waarom een serie, film of boek, zo goed zijn! Dan kan ik me ook tijdens het kijken op het verhaal concenteren, van: hoe gaan we van het uitgangspunt naar de spoiler-plot-twist? Die ontdekkingstocht is soms mooier als je al weet dat er een draai in het verhaal aankomt.

Wel of niet spoilers?

Mijn standpunt is dus dat ik spoilers eigenlijk niet heel erg vervelend vind. Maar mijn gozer kijkt daar heel anders tegenaan. Hij wil nooit de geheime wendingen van een verhaal weten. Ik kan soms makkelijk dingen tijdelijk vergeten, waardoor een wending dan toch nog ‘onverwacht’ voor mij komt. Mijn gozer daarentegen heeft het idee dat als hij dat al weet de hele serie saai is of zo. Hij ontdekt het graag zelf op het juiste moment.

Maar wat als een perfecte onverwachte verhaallijn nou juist de reden is om te kijken? Films als The Sixth Sense of The Crying Game werkten juist zo goed omdat de plot twist voor het publiek echt onverwacht kwam. Er werd het publiek dan ook gevraagd dat geheim niet te delen met mensen die de film nog niet gezien hadden. Bij The Crying Game bleef ik dan ook ontzettend stil, tot de bewuste scene en mijn gozer was echt verrast! (Door de scene én door mijn zwijgen – het was briljant.)

Voordeel van spoilers

Persoonlijk zie ik dus ook wel het voordeel van spoilers van te voren weten. Ik kan me dan goed op het verhaal concentreren. Omdat ik geen onverwachte verrassingen hoef te verwachten, kan ik alle kleine aanwijzingen al zien aankomen. Het verhaal krijgt voor mij daardoor meer diepte. Begrijp me niet verkeerd: ik vind de verrassingen ook leuk. Maar ook bij boeken lees ik soms het liefst de laatste pagina alvast als ik het vermoeden heb dat er een twist aan zit te komen. Want als die dan niet komt, ben ik aan het einde van het boek teleurgesteld.

Mijn fantasie kan namelijk ook wel een plottwist bedenken die er niet is. Soms zitten er zulke mooie haakjes in een verhaal, waar je de verrassing aan zou kunnen hangen, en dan doet de schrijver daar niks mee! Zonde! Ik denk dat ik daarom ook veel plezier haal uit het herlezen van boeken, en films twee of drie keer zien, en ik heb met veel plezier de serie M*A*S*H wel 4 keer totaal van begin tot einde gezien, alle 11 seizoenen, over mijn hele leven. Het mooie is ook dat ik op elk punt van mijn leven er iets anders uit haal. Alsof ik zelf kleine plottwistjes aanmaak.

Praten met spoilers

Eigenlijk schrijf ik dit allemaal op omdat ik meer over tv, film, boek en game wil schrijven. En daar hoort dan bij dat ik ook graag de spoilers en geheimpjes wil verklappen. Wel met een waarschuwing, want ik wéét dus dat het voor sommige mensen juist heel belangrijk is. Maar ook voor mensen die het wel al gezien hebben is het leuk om reviews te lezen waarin juist ook op de spoilers wordt ingegaan. Dus dat kun je binnenkort verwachte.


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.