Hoe de kat en de hond samen wonen

Hoe de kat en de hond samen wonen

Na het wegvallen van onze rode kater zijn de twee overgebleven huisdieren op elkaar aangewezen. De rode kater was een overheersende persoonlijkheid die eigenlijk tussen hen in stond. Dat werkte prima toen ze met z’n drietjes waren: de kater en de hond waren meestal vriendjes en de kleine tuxedokat-prinses vond het prima om meer op zichzelf te zijn. Haar grote liefde is mijn gozer en zolang zij maar met hem kon knuffelen maakte het helemaal niet uit dat de andere huisdieren zich niet met haar bemoeiden. Maar nu is alles anders.

Respect en vriendschap

Het is duidelijk dat de chihuahua de rode kater het meest mist. Hij richt zich nu meer op de prinses en ik ben onder de indruk hoe hij haar met respect benaderd. Zo anders dan de ruwe manier waarop hij soms met de kater omging. En de prinses stelt het op prijs. Ze is niet voor niets een prinsesje. Ze accepteert de aandacht zolang de hond zich maar netjes gedraagt.

De prinses merkt dat er nu ook ruimte is voor haar om wat meer op de voorgrond te treden. Vroeger knuffelde de rode kater met mij en ging zij automatisch naar haar grote liefde, mijn gozer. Maar nu krijg ik ook meer aandacht van haar. Bijna also ze het zielig vindt dat ik geen knuffelmaatje heb. Ik ben nog steeds nummer twee op haar lijstje, hoor. En als de hond op schoot zit komt ze ook echt niet bij mij. Ergens heb ik wel hoop dat dat in de toekomst verandert.

Meer rust in huis

Ik heb wel eerder verteld dat de rode kater erg aanwezig was en veel lawaai maakte. Miauwen in de ochtend, in de middag, in de avond: hij was vocaal. Nu is het rustiger. Blijkbaar iets te rustig voor de prinses, want zij begint nu ook meer te miauwen. Misschien omdat ze bang is dat als we geen miauw horen, we vergeten om eten neer te zetten. De rode kater kreeg dat namelijk met miauwen voor elkaar en nu dat niet meer gebeurt, voelt zij misschien dat dat nu haar taak is. De chihuahua miauwt natuurlijk niet.

De roepnaam van onze rode kater gebruikten we ook om aan te geven dat hij de kolder in zijn kop had. Als hij heen en weer rende, op tafel sprong en dingen omgooide, dan heette dat ‘hij heeft de eddies’. Later werden dat ‘gravitational eddies’, omdat die term vaak valt in Star Trek. Een ‘eddie’ is een draaikolk (of ‘wervelen’) en dat was ook wel een beetje het geweld van de katers rondrennen door de kamer. Dat is ook weg. En heel af en toe heeft de prinses nu ook last van eddies. Maar veel beschaafder, dus we moeten daar een nieuwe naam voor verzinnen.

Samenleven

Waar dat gat gevallen is, is er ruimte voor de chihuahua en de kat om dichter bij elkaar te komen, vooral letterlijk. Ze zaten vroeger het liefst in een andere kamer, Nu komt de kat vaker bij ons en dus de hond in de kamer zitten. Ze kijkt ook vaker naar hem, met dat knipogen wat katten doen als ze vriendelijkheid willen uitstralen. Ze rent niet meer weg en de hond rent niet meer achter haar aan. Ze wennen er aan dat ze nu samen moeten leven, zonder die rode schreeuwlelijk. Die missen we allemaal, en zij ook, maar ze lijken troost te vinden in het feit dat zij er nog zijn voor elkaar.

Samenleven als kat en hond heeft altijd een negatieve lading, maar onze hond en kat laten zien dat het een kwestie van perspectief is. Ze zijn aan elkaar gewend en hadden een manier om samen in één huis te leven. Ze konden door het wegvallen van de kater een nieuwe manier vinden, juist omdat ze elkaar wel kenden en gewend waren. De hond heeft ook geleerd dat katten die hij buiten tegenkomt ook met respect benaderd kunnen worden. En de kat heeft veel overwonnen bij het zien van andere honden. Ondanks dat we allemaal de rode kater missen denk ik dat zijn afwezigheid ook helpt bij hoe de hond en kat nu met elkaar om kunnen gaan. Hij verbindt hen nog steeds. En dat is best mooi.


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.