Voor de pandemie was ik bezig met het leren van een nieuwe taal: Japans. Je zou denken dat ik dus in de periode dat we zeeën van tijd hadden deze taal bijgleerd had. Maar nee: ik ben er nog niet vloeiend in. Dat komt ook omdat ik veel te weinig oefen en herhaal. Daarom dacht ik: misschien is het wel nuttig om via Tuxedo Cat mijn voortgang bij te houden. Een beetje als een stok achter de deur. Jullie mogen me dan op mijn kop geven als ik afgeleid ben!
Duolingo
In 2016 heb ik al eens verteld dat ik via Duolingo Italiaans aan het leren was. Ook niet ‘afgemaakt’, maar dat terzijde. Duolingo is hartstikke leuk om te doen, maar het blijft beperkt in hoeverre je er echt van leert. Voor mijn studie Japans heb ik dan ook 5 boeken aangeschaft. Daarnaast zijn er websites en YouTube video’s die kunnen helpen. Ik steun dus op meer dan alleen Duolingo; want ik verzamel alle punten wel bij elkaar, maar er blijft te weinig van hangen!
Het Japans is een compleet andere taal dan ik gewend ben. Waar het Engels en Duits, en ook het Frans, wel een beetje verwant is met het Nederlands, is Japans geworteld in een andere cultuur. En ander duidelijk verschil is het schrift! Behalve dat ik een taal wil leren die compleet anders klinkt, en uit een andere cultuur komt, mag ik ook nog eens opnieuw leren schrijven. En dat vind ik de grootste uitdaging.
Waarom een andere taal leren?
Met mijn Nederlands en mijn Engels ben ik al tweetalig. Daarnaast spreek ik een beetje Duits en begrijp ik een beetje Frans en Italiaans (hoewel ik denk dat ik Italiaans beter begrijp, misschien). Waarom dan een compleet andere taal? Heel direct is de aanleiding dat ik door het kijken naar anime het idee heb dat ik ontzettend veel mis: niet alleen omdat de vertaling naar het Engels is geschoven, maar ook omdat er veel geschreven tekst in een aflevering voorbij komt die niet altijd compleet vertaal wordt. Ik mis iets en ik wil weten wat ik mis!
Maar ik wil mezelf ook echt uitdagen. Engels heb ik nooit echt hoeven leren, net zo min als Nederlands. Ik ben er mee opgegroeid, het ging vanzelf. Japans leren betekent dat ik echt strategiën moet vinden om woordjes te leren, de grammatica begrijpen én de context kunnen plaatsen. Ik denk dat er geen twee culturen meer verschillend zijn dan de Nederlandse en de Japanse. Dat maakt het juist zo leuk, want ik hoop de overeenkomsten te vinden, waardoor de taal meer voor mij gaat leven. Een nieuwe taal leren is daarnaast ook heel goed voor je brein. Genoeg redenen!
Elke week zal ik een beetje delen van wat ik geleerd heb en wat mijn methodes waren om te leren. Ik denk dat dat voor mijzelf ook heel interessant is om bij te houden. Wat werkte wel en wat werkte minder goed. En waneer gaat het leren soepen en onder welke omstandigheden schuif ik het leren aan de kant? Ik ben er best nieuwsgierig naar hoelang ik het volhou en wat mijn voortgang is. Volgende week dus meer!
Geef een reactie