Avonturen in Laptopland

Mijn blogposts schrijf ik, misschien als uitzondering, op mijn zelf-gebouwde desktop. Je weet wel: zo’n ding met een aparte monitor en los keyboard, alles in een grote kast onder je bureau en zonder trackpad. Een desktop! Met liefde en zorg samengesteld, samen met mij gozer. En samen met mijn gozer in elkaar gezet (dat is nu zo veel simpeler dan 20 jaar geleden…). Je zou kunnen zeggen: onze computers zijn onze kindjes. We hebben wel een laptop, hoor. Maar die is voor gastgebruik. Het is ook een ouwetje en loeizwaar. Maar voor mijn nieuwe cursus/opleiding moest ik toch echt een nieuwe laptop aanschaffen. Want een desktop meenemen is toch lastig. Continue reading

Wat er gebeurd als ik weer vaker wil gaan bloggen

‘Life is what happens when you’re busy making other plans’, toch? Eindelijk had ik tijd en inspiratie, en motivatie, om Tuxedo Cat weer nieuw leven in te blazen. Dat had ik in deze blogpost uitgelegd, nog niet zo heel lang geleden. En er staan ook heel wat drafts van posts klaar, waarbij ik nog foto’s moet toevoegen of de tekst nog even goed moet editen. En toen kreeg ik deze week een telefoontje van de opleiding die ik wilde gaan doen… (Spannend!) Continue reading

Belofte maakt schuld

Ja. Ik beloofde weer te gaan bloggen en dan doe ik het niet meteen! Nee, in plaats daarvan ging ik wel helemaal los op comments op andere blogs, met lappen tekst waar een gemiddelde blogger blij mee is als blogpost. Het kwam ook allemaal een beetje in het gedrang door een aantal zaken die ineens samenliepen. En dan nu de clickbait zodat je verder leest: ik ga je helemaal uitleggen wat er gebeurde.

Continue reading

Even een break

Even een adempauze. Ik heb even geen tijd, en ook geen zin om tijd te maken, om stukjes te schrijven. Dus so long, voor nu. Wat ik hier verder ga doen, daar denk ik nog over na. Misschien pak ik dit over een paar weken weer op, misschien ga ik iets heel anders doen.

Mijn laatste nachtmerrie

Het is donker in de kamer, ondanks het licht van de galerij dat door de gordijnen schemert. Het beperkte licht speelt met de oranje cirkels op de stof van de gordijnen en ik zie er, zo vlak voor het inslaap vallen, dieren in, en huizen, en een theepot. Mijn nieuwe wekkerradio geeft ook licht. De groene cijfers verspringen, en de kubusvorm voelt stevig en solide, zoals tijd. Ik lig veilig in bed. Op armlengte hangt het lichtkoord naast mijn bed, maar waarom zou ik het licht aan doen, als ik zo lekker in slaap aan het vallen ben?

Continue reading